Uit de oude doos (5)

‘Ik heb kippen, maar ze leggen geen eieren’

Rhenen – In de tuin van meubelfabriek Koekoek, destijds gevestigd aan de Vogelenzang in Rhenen, liepen een paar kippen die volgens de toenmalige directeur Johan Koekoek geen eieren wilden leggen. Totdat op een personeelsfeest de mysterie rond het niet leggen van de eieren werd opgelost. Een van de werknemers haalde ze in alle vroegte uit het hok en in een zelf meegebrachte snelkoker werden de eieren door het personeel op de werkvloer zelf verorberd.

Het is een van de vele verhalen die nog steeds verteld worden en waarvan met de nodige hilariteit wordt genoten. Zoals ook het verhaal over het inslikken van spijkertjes. Die stoffeerders tijdens het bewerken van een stoel of een meubel altijd wel een aantal ervan in de mond hadden. Spijkertjes die hun weg vonden naar het darmkanaal. De stoffeer kreeg dan de tip een stuk ontbijtkoek te nuttigen, dan zou die via de natuurlijke gang weer het darmenstelsel verlaten.

Krijn
Koekoek Meubelen Rhenen is een bedrijf dat maar liefst meer dan 80 jaar bestond en dat was opgericht door Johan Koekoek sr. In de eerste jaren waren het voornamelijk stoelen die er gemaakt werden waarvan de zittingen gevuld waren met hooi of paardenhaar. Henk ter Burg, een van de oud werknemers, weet te vertellen dat zittingen met krijn gevuld waren. “Krijn is een soort gras, zeegras dat in de duinen groeit. Het was ver voor mijn tijd dat deze stoelen in de loods van Koekoek werden gemaakt”. (Op oude foto hier boven, links met snor en stropdas Johan Koekoek sr). Henk ter Burg vervolgt: “Zoals je op deze foto ziet dragen alle werknemers een soort schort. Dat ook wel een sloof werd genoemd. Wat kleding betreft kan ik me ook nog herinneren dat in mijn tijd alle werknemers in de productie een ribbroek kregen”, aldus de vakman stoffeerder, die een oorkonde kreeg vanwege zijn 45-jarige dienstverband. Henk vervolgt: “Ik heb daarna bijna nog bijna 5 jaar als oproepkracht bij Koekoek gewerkt. Heb dus bijna aan halve eeuw als meubelstoffeerder gewerkt”. De Rhenenaar weet zich ook nog te herinneren, dat grote meubelen op een ijzeren kar met grote wielen geladen werden om naar het station gebracht te worden vanwaar ze via het spoor naar de klant gingen. De meubelen werden ook vervoerd door Jan van Ginkel en Evert van Veenendaal, transporteurs die over vrachtwagens beschikten”.

Oranjes
Koekoek Meubelen sloeg op den duur een andere weg in. Men specialiseerde zich in het maken van klassieke meubelen, bankstellen en stoelen. “Er was in die tijd veel vraag naar klassieke meubelen die vooral werden gekocht door mensen met geld. Met andere woorden, de “gesettelden”. De meubelen gingen zelfs tot ver over de landsgrenzen, waaronder ook Japan. De meubelen waren ook in trek bij een van de Oranjes, prinses Marijke was een goede klant. Meubelfabriek ‘De Specht’, destijds gevestigd aan de Boslandweg maakte voor Koekoek de rompen van de meubelen. Die rompen werden gepolitoerd en gelakt door de broers Menges. Het directeurschap van Koekoek werd vervolgens waargenomen door Johan sr en vervolgens vonden er nog en aantal mutaties plaats wat de leiding van het bedrijf betreft. In de hoogtijdagen van Koekoek werkte een groot aantal personeelsleden. Er was een spuiterij, een naaikamer en een stoffeerderij, alsook een inpakafdeling, waar Bertus van Setten en Gijs van Ingen de verantwoordelijkheid voor droegen. Jongeren die het vak leerden gingen een dag per week naar de vakschool in Utrecht en de rest van de week draaiden ze gewoon in het productieproces mee. Koekoek had ook eigen vertegenwoordigers. Die gingen met een catalogus de boer op om in den lande de meubelen te verkopen.’’

Vermaak
Henk ter Burg weet ook te vertellen dat Koekoek goed voor zijn personeel goed was. “Er werd met enige regelmaat het een en ander georganiseerd. Zoals vissen en ik herinner me nog de mooie en gezellige busreis naar de Wilhelminatoren. Bij Koekoek heerste er altijd een goede sfeer en er werd ook gesport, voetbal natuurlijk. (Op bijgaande foto staan de volgende spelers zittend vanaf links: Chris van Wijk, Jacob van de Bovenkamp, Gerard Albers, Berend (onbekend) en Wil Otte. Staand vanaf links zijn dat: Bert Scheffer, Jan Menge, Daan van der Kolk, Evert van Veenendaal, Karel Keijman, Aart van Kooten, Chris Keijman, Henk ter Burg, Dik Otte en Adrie van de Scheur). Koekoek is al lang niet meer. Het te dure segment werd overvleugeld door bedrijven die goedkopere meubelen produceerden. De deuren van het bedrijf gingen dan op den duur op slot. Ik denk nog vaak aan die oude tijd terug, sla er zo nu en dan ook het fotoalbum open.

Foto’s: Archief Henk ter Burg.