Uit de oude doos (3)

‘Het kostte me veel verlofdagen om te voetballen’

Achterberg – Een foto van het eerste elftal van de Achterbergse voetbalvereniging VVA’71 vormt de 3e aflevering ‘Uit de oude doos’. Volgens Ben Westerveld, een van de spelers van de toenmalige Achterbergse hoofdmacht is het de eerste foto die van het elftal gemaakt is. Staand vanaf links zijn het: trainer-speler Wim Verwoerd, de opa van de huidige keeper van het 1e elftal, Jan Wiesenekker, Henk Quint, Ben Westerveld, Jan van de Scheur, Bennie Visser en Johan van Kouterik. Zittend vanaf links: Coach Gradus Hogenkamp, Siem Septer, Dick den Otter, Appie Rijksen en Wim van Roekel. Laatstgenoemde is de huidige gastheer van scheidsrechter en tegenstander van VVA Achterberg.

Van deze groep zijn Wim van Roekel, Siem Septer en Ben Westerveld nog actief bij het huidige VVA Achterberg. ‘’Met een grote groep oud spelers zorgen we ervoor dat de kleedkamers schoon en regelmatig ontsmet worden. ‘De Klusgroep’ draagt er zorg voor dat het rondom de velden schoon en opgeruimd is. Wat de nodige positieve reacties van de bezoekers van sportpark De Meent oplevert’’, aldus Ben Westerveld.

Verlofdagen
Ben Westerveld maakte tien seizoenen deel uit van het eerste elftal van VVA’71. Hij was de eerste aanvoerder maar trapte echter voor het eerst tegen een bal in het shirt van Candia’66. Meer dan 40 jaar oefende hij het beroep van buschauffeur uit. Ben Westerveld: ‘’Het kostte me veel verlofdagen om op zaterdag vrij te zijn om tegen een bal te kunnen trappen. Zeker in de beginjaren toen er nog maar sprake van één vrij weekend in de drie weken. Ja, ik moest er wel wat voor over hebben. Maar dat had ik ook, voetbal was mijn passie”. De Rhenenaar speelde in het VVA’71 team in het centrum achterin. Ben vervolgt: ‘’Wij stonden in die tijd wel bekend als die harde boeren en daar hadden wij ook geen problemen mee. Wat voor mij wel wennen was bij de club, dat in de eerste jaren van de clubgeschiedenis er geen warm water was om na de wedstrijd de moddervlekken en het zweet van je lijf te wassen. In mijn tijd bij Candia’66 was dat wel het geval. In mijn tijd bij de Rhenense vereniging was er bij uitwedstrijden ook alleen maar koud water om je te wassen”.

Bedrijfsongeval
In zijn eerste seizoen bij VVA’71 ervoer Ben Westerveld een trieste gebeurtenis. Daarover de Rhenenaar: “Dat was het overlijden van speler-trainer Wim Verwoerd. Hij overleed na een bedrijfsongeval. Ik weet nog dat het een grote indruk op me maakte. Hij was zo jong en liet een gezin achter. Gradus Hogenkamp nam het toen over. Wat de voetbalprestaties van het eerste elftal van VVA’71 betreft meen ik dat wij in het eerste seizoen als 4e eindigde in de onderste klasse. Destijds de KNVB-onderklasse genoemd. Seizoen na seizoen kregen we een betere selectie. Er was immers veel animo om bij VVA71 te voetballen. De gebroeders Ard en Rini van Ingen, Frits Heidingsveld, Piet Reede, Piet van Elst en Leo Rebergen. Leo als speler-trainer. Er kwamen ook jeugdspelers door. Zoals dar waren Gert van Roekel en Johan Ploeg. We kregen een elftal met kampioensaspiraties. Dat lukte ons in 1974. Die titel hebben we natuurlijk goed gevierd”.

Autoverlichting
Ben Westerveld stopte op 50-jarige leeftijd met de actieve voetbalsport. “De eerste jaren hadden we geen kantine. Als  wij uit speelden dan hadden we onze vaste adressen waar we aanstaken om wat te drinken. We begonnen ook zonder veldverlichting. Er werd ’s avonds getraind bij het schijnsel van de koplampen van auto’s. De auto’s werden in een kring gezet. De draaiende voertuigen zorgden voor wat licht. Het was provisorisch, maar er kon worden getraind. We kregen ook snel een paar gulle supporters zoals daar waren Gart Lodder en Drikus Veldhuizen. Als we goed ons best deden en de wedstrijd wonnen dan stond er een kratje bier klaar. Ik heb verschillende trainers meegemaakt. Om te beginnen Wim Verwoerd, daarna Gradus Hogenkamp, Leo Rebergen, Joop van Beek, Henny ten Bohmer en Leo Schreuders. Wat me uit die tijd bijgebleven is dat er tal van vriendschappen zijn ontstaan. De oudjes elkaar nu tijdens de wedstrijden op de Meent, alsook bij uitwedstrijden, elkaar opzoeken.’’

Stuk weiland
Wat Ben Westerveld bijgebleven is dat de leden veel zelf moesten doen. “We kregen van de gemeente een stuk weiland. Daar moesten we zelf maar iets van maken. Dat heeft Johan van Kouterik met hulp van velen toch goed voor elkaar gekregen. Zonder zijn inzet was er nooit in die tijd een voetbalclub in Achterberg gekomen. Wat ik mooi vind is dat nu een grote groep in de ogen van de oudjes jongeren nu hun schouders eronder zetten en de club op sleeptouw nemen.

Toen het zaalvoetbal zijn intrede deed, was VVA een van de eersten die in deze omtrek een toernooi organiseerde. In een tot de nek toe gevulde sporthal in Rhenen. Tegenstanders waren vast de in die tijd hoofdklasse teams. Altijd DOVO, GVVV, Bennekom, Valleivogels. Wageningen, Candia’66. Alsook FC Utrecht en Go Ahead Eagles.’’

Grasland
Volgens Ben Westerveld ook nog wel vermeldenswaardig was dat voor de training de jeugdteams gebruik konden maken van een stuk grasland. ‘’Jan Schrijvershof toen uitbater van café De Driehoek, woonde aan de Friesesteeg in een bungalow en daar op het grote grasveld wat er bij lag kon er getraind worden. Zijn schoonzoon Frits Heidingsveld heeft later ook nog bij VVA in het eerste gespeeld. Ik dacht dat zijn vader vroeger ook trainer is geweest niet bij VVA maar elders”.

Foto: Archief Henk Jansen.