‘Uit de Oude doos’ (2)

‘Jan van Ginkel wilde speechen’

Grasduinend in oude foto’s van gebeurtenissen die in de gemeente Rhenen in vroegere jaren hebben plaatsgevonden, stuitte ik op een foto waarop een vijftal mannen en een zevental vrouwen staan afgebeeld. De mannen, bestuur van ‘RVV Rhenus,  vormen een ietwat statische rij. Mannen met een decoratie op de linker revers van hun colberts. Achter de mannen staan zeven vrouwen die op borsthoogte ook iets feestelijks opgespeld hebben gekregen.

Rhenen – Op de foto is duidelijk te zien dat het hier een feestelijke gebeurtenis of een heuglijk feit betrof. Jan Slabber (86), de tweede man vanaf links op de foto, de nog enige in leven zijnde van het vijftal mannen, is het die het verhaal van deze oude prent oprakelt wat hem weinig moeite kost. Met andere woorden, de gebeurtenis staat nog als de dag van gisteren op zijn netvlies. ‘’De foto is destijds geschoten in een zaaltje bij café restaurant “De Koning van Denemarken” in Rhenen. In  genoemde horecagelegenheid gaven we een officieel tintje aan het feit dat de Rhenense voetbalvereniging ‘RVV Rhenus’ 25 jaar bestond. Het grote feest rondom dit jubileum vierden we later in het ‘Eigen Gebouw’ aan de Eikenlaan, eveneens in Rhenen. De mannen op de foto vormden het bestuur van ‘RVV Rhenus’. “Ik was 2e secretaris en werd al snel tot 1e secretaris benoemd. Links naast mij op de foto zit Job ter Burg, een gedreven bestuurderen een man waarop je kon bouwen. Job had tijdens de vergaderingen de onfrisse gewoonte om een sigaret op te steken. Hij was een echte ‘paffer’. De sigaret rookte hij vervolgens maar half op en deponeerde deze nog half smeulend in de asbak. Dat zorgde voor een vieze penetrante geur. Met mijn pen probeerde ik de peuk helemaal te doven. Met als gevolg dat de pen een keer verbrandde”, zo zegt Slabber.

Speechen
Naast Jan Slabber, die trouwens al ruim 50 jaar is lid van de Rhenense voetbalvereniging, rechts zit Beekman. Slabber vervolgt: ‘’Daarnaast Jan van Ginkel, transporteur van beroep. Waar zoveel verhalen, bijna legendes, over werden verteld en nog steeds worden verhaald. Was hij op weg met zijn transportwagen en zag hij jongens langs de weg een potje voetbal spelen, dan zette hij zijn vrachtwagen aan de kant en trapte een balletje mee. Bekend bij veel oud Rhenense voetballers is het verhaal dat hij zelf vertelde toen hij een keer zo’n hard schot loste dat de bal door de snoepkeet van Van Laar vloog en op het andere veld terechtkwam. Bij verschillende uitwedstrijden klommen de spelers van het eerste elftal van ‘RVV Rhenus op zijn transportwagen. Bij afwezigheid van de heer Runge, destijds voorzitter van de vereniging, die bij veel Rhenenaren ook wel bekend was al hoofdonderwijzer van de Halschool, moest vanwege een maagbloeding het jubileumfeest van de vereniging aan zich voorbij laten gaan. Jan van Ginkel gaf te kennen wel het woord te willen doen op de feestavond. Dat zagen we met z’n allen niet zo zitten. Dat zou me immers en verhaal worden. Beekman derhalve sprak op de feestavond de mensen toe. Naast Jan van Ginkel zit  John Albers, ook zo’n man met een groot verenigingshart”.

Veldverlichting
De zeven vrouwen op de foto vormden ‘de vrouwenvereniging ‘RVV Rhenus’. In het kader van het 25-jarig bestaan van Rhenus hadden de vrouwen geld bijeengehaald voor veldverlichting. Vanaf links op de foto staan: Annie van Drumpt-Veenendaal, mevrouw Hovestad, mevrouw Donselaar, mevrouw Van Doorn, mevrouw Van Veenendaal (voorzitter van de vrouwenvereniging), destijds samen met haar man uitbater van het ‘Eigen Gebouw’ aan de Eikenlaan. Mevrouw Van Daalen en mevrouw Van Mourik.

Berends Tricotage
Jan Slabber, een Zeeuw van geboorte, verruilde in ’56 zijn woonplaats Vlissingen voor Rhenen. Hij speelde voetbal bij Zwaluwen Vlissingen. In Rhenen solliciteerde Slabber naar een functie bij Berends Tricotagefabriek in Rhenen, destijds gevestigd aan de Vogelenzang waar Go-Tan zat en ook het bedrijf Dikkenberg van de Kraats zat. Jan: ‘’Bij Berends kwam ik op kantoor te werken en hield me voornamelijk bezig met het ponskaartensysteem. Later kwam ik te werken bij Boxal in Veenendaal. Bij ‘RVV Rhenus’ speelde ik in het eerste elftal. Met jongens als Nic ter Burg, als doelman ook wel de zwarte panter genoemd, en Van Mourik, de Mous genoemd. Een goede speler. Vervolgens zakte ik af naar de lagere elftallen.’’ Niet alleen speler, maar ook in tal van andere functies maakte Jan Slabber zich verdienstelijk voor de Rhenense voetbalvereniging. Eerst ‘RVV Rhenus’ en later Candia’66. Zo was hij leider en trainde ook een A1-junioreteam. Met de nodige kennis stond hij Candia’66 bij juridische zaken ook bij. Maar liefst 20 jaar maakte hij zich, naast Peter de Jong, verdienstelijk voor het meerdaags Internationaal Candia’66  A1-Juniorentoernooi. ‘’Een pracht van een tijd was dat. Met onder meer teams uit diverse landen. Zoals Wales, Engeland, Italië, Duitsland, Denemarken, Frankrijk en Tsjechië. Prachtige toernooien met goed voetbal, en veel publiek langs de lijn. Na 25 edities kwam er een eind aan het toernooi. Met ons juniorenteam hebben we zelf op tal van internationale toernooien gespeeld. Zoals in Wales en Suffolk, waar ik nog warme herinneringen aan over gehouden hebt.’’

Supporter
Na zijn actieve tijd bij de Rhenense voetbalclub werd Jan Slabber vaste supporter van het eerste elftal van Candia’66. Daarover Jan: ‘’Uit en thuis, we waren erbij. We waren Cor Zijlstra, Gerard Jansen, Henk Baars, Hommo Lubbers en Jan Baars. Al deze mannen zijn er ook al niet meer. Hommo Lubbers is onlangs overleden.’’ Peter, Robert en Walter, drie zonen van Jan Slabber hebben ook de kleuren van Candia’66 verdedigt. Jan Slabber probeert het eerste elftal van Candia’66, zo goed als kwaad als het kan nog steeds te volgen.

Foto: Archief Henk Jansen.