Uit de Oude Doos (14)

Het Rhenense voetbal in de jaren ‘70

Rhenen – Het spelletje voetbal in Rhenen maakte in de jaren ’70 een bloeiende periode door. Met name het eerste elftal van Candia’66 timmerde in die jaren succesvol aan de weg. De man die daar een meer dan belangrijke rol in had was de Veenendaalse trainer Gert van de Weerdhof. De oud-speler van het Arnhemse Vitesse bracht een aantal seizoenen naast het trainerschap ook als speler de Grebbestadploeg naar hogere regionen. Een ware bloeitijd, die daarna nog aantal seizoenen aanhield. Even een terugblik.

De klep
De oud-speler van het Veenendaalse VRC, in zijn geboortedorp Veenendaal beter bekend onder de naam ‘de klep’, speelde als betaald speler op het Arnhemse Monikkenhuizen in het shirt van Vitesse. De naam Gert van de Weerdhof wordt ook nu nog bij een steeds kleiner worden oude garde genoemd en geroemd die bijna wekelijks naar de verrichtingen van het huidige eerste elftal van Candia’66 kijkt. Een elftal dat nu getraind wordt door Veenendaler Dick Boon.

Opmars
Gert van de Weerdhof kwam op de Grebbeberg toen Candia’66 in de onderafdeling speelde. Hij wist in Zeist tijdens een toernooi van onderafdelingsclubs de Nederlandse titel te pakken. Na een rijtoer door Rhenen werd op het sportpark op de Grebbeberg de titel feestelijk gevierd. Bij dit succes bleef het niet. Het was de opmaat voor nog meer succes.

Het Rhenense vlaggenschip maakte in een vlot tempo de opmars door naar de grote KNVB en liet duidelijk van zich horen. Het werd voor andere ploegen een moeilijk te nemen hindernis. Gert van de Weerdhof was een ‘no nonsens’-man die veel van zijn spelers vroeg en als voetballer in het eerste elftal van Candia’66 zelf voorop ging in de strijd en menig teamgenoot sterretjes liet zien bij de trainingen, zoals bij de boslopen. Hij beschikte over een meer dan bewonderingswaardige conditie. In de sportieve bloeiperiode stond wijlen Chris de Jong aan het roer als voorzitter van de Rhenense voetbalvereniging. Ron Koymans was een begaafde en snelle vleugelspeler.

De auteur van dit verhaal, dan weer op de backpositie en vervolgens op het middenveld, moest het niet hebben van techniek of een goede trap, maar wist wel 90 minuten lang te gaan. Leo Lieuwen, ook wel ‘Der Bomber’ genaamd, was de zoon van oud-horlogemaker Leendert Lieuwen die zijn zaak aan de Nieuwe Veenendaalseweg in Rhenen had. Hij beschikte over een harde trap waarbij menige doelman het nakijken had. Hij is nu een fervent visser en lid van ‘De Voorn’ in Rhenen. Wijlen Joop van de Oosterkamp was een meedogenloze stopperspil. Samen met de robuuste Rein Evers, de laatste man, vormde het tweetal een nagenoeg onneembare vestiging. Een harde werker was Teunis van Neerbos. De speler, die vanuit de Betuwe kwam was een aantal seizoenen lang een belangrijke schakel in het succesvolle eerste elftal.

Flegmatiek
Gert van Ingen was een flegmatieke middenvelder, technisch goed. Nadat de geboren Rhenenaar de schoenen spreekwoordelijk aan de wilgen had gehangen koos hij voor de vissport en is ook al jaren lid van de Rhenense hengelvereniging ‘De Voorn’, waarvan zijn broer Henk voorzitter is. De kleine Johan van Veenendaal was een kleine terrier op het middenveld die maar weinig respect toonde voor grote tegenstanders. Bart Kobus was weer één van de betere doelmannen die de Rhenense voetbalvereniging gekend heeft. Hij maakt zich al enige jaren als lid van de Rhenense historische vereniging ‘Oud Rhenen’ vakkundig verdienstelijk met het vastleggen van videobeelden.

Paul van Meerten ging geen duel uit de weg. Hij was zo nu en dan te onstuimig maar beschikte over een goede conditie. De destijds jeugdige en talentvolle reserve-doelman Henk van Ingen, die later een aantal seizoenen met verve het doel van de Grebbestadploeg verdedigde, is momenteel voorzitter van de Rhenense hengelsportvereniging ‘De Voorn’. Hij is een gedreven preses, die zich omringd weet met betrokken leden.

‘Bud’
En dan is er ook nog good old Gerard Budding, roepnaam ‘Bud’. Hij was linksback, klever aan de achterlijn, waar hij altijd aanspeelbaar was. De oud-automonteur bij de Fiat-garage van De Rhoter in Rhenen, maakte bij de Rhenense voetbalvereniging jarenlang deel uit van het bestuur. Maakt zich inmiddels ook al jaren verdienstelijk als klusjesman bij de club. Als speler goud en als vrijwilliger platina waard. Cees van Esterik; een fijne en technisch begaafd voetballer en een parel op het middenveld. Het was altijd een genot om hem te zien spelen. Twee zonen van hem traden als eerste elftalspelers in zijn voetsporen. Waarvan Gert, de oudste, na zijn actieve periode ook trainer was. Cees is een van de schaarse oud-eerste elftalspelers die nog wekelijks de verrichtingen van het huidige eerste elftal gadeslaan. Zowel bij thuis- als uitwedstrijden is hij van de partij. Wim Remerie, ook wel ‘broekemans’ genoemd kreeg die naam voor de voetbalbroeken die hij droeg, die hadden iets weg van vissersfuiken. De Rhenenaar was een begaafd technicus en keerde na jaren van afwezigheid als trainer van het tweede elftal van Candia’66 terug op het Rhenense sportpark. Wijlen Jan de Man was de verzorger en masseur die met veel kennis van zaken toezag op de lichamelijke condities van de spelers. Een fraaie pannaveld op het sportpark draagt als eerbetoon inmiddels zijn naam.

Foto panna veld : Theo Hoogendorp
Coverfoto: Henk Jansen.