Uit de oude doos (10)

‘Konijnen in de kinderwagen’

Rhenen – ‘Zutte Gartje’, dat was de bijnaam van Gerrit van Baaren. Hij woonde aan de Oude Dijksetraat in Rhenen en duwde met de regelmaat van de klok een kinderwagen richting het ‘Flipse Bos’ om er konijnen te stropen. Die werden dan heimelijk in de kinderwagen gestopt. Konijnen die vervolgens werden verkocht of voor eigen gebruik waren. Als aan Gerrit werd gevraagd waar hij die konijnen vandaan had gehaald, dan was zijn antwoord dat hij ze had gekocht. Omdat de strik nog om de nek van het konijn zat werd al snel duidelijk dat het dier aan stroperij ten prooi was gevallen.

Het was Reindertje Baars, zoon van Reindert Baars die bovenaan de Molenstraat een kleine manufacturenzaak had, die op een dag een konijn uit de fietstas die ‘Zutte Gartje’ bij zich had gapte en deze verstopte op de hoog gehangen spoelbak van de wc in de winkel van zijn vader. Reindertje ontkende stellig dat hij het konijn gepikt had, maar enig zoeken werd het dier, ook weer met een strik om de nek toch gevonden.

Dikvinger
Roemrijk net zoals zijn vader Gert, was Gerrit van Baaren die bij de ouderen onder ons ook wel bekend stond als de ‘dikvinger’. Niet als stroper van ‘flappies’ of ‘langoren’, maar als een artiest. Een rasartiest die deel uitmaakte van het ‘Hotza Trio’, dat verder bestond uit Jan van der Brug (Trompie) en Rijk van Laar (de Poot). Jan Ophof, ook al zo’n rasartiest voegde zich bij sommigen optredens bij het drietal. Ries van Baaren, Jan van der Burg en Rijk van Laar  bespeelden de mondharmonica. Waarbij Rijk van Laar met zijn ‘poot’ de maat aan gaf. Ries en Jan van der Brug waren ook lid van ‘Kunst en Vriendschap’, de destijds populaire Rhenense mondharmonica-vereniging.

Dandy
Ries van Baaren (de Dikvinger) die bij Hartogh Fietsenfabriek, destijds gevestigd op Remmerden, werkte ging als een dandy door het leven. Hij woonde aan de Zuidwal en kleedde zich met snit en vooral opvallend waren zijn modieuze schoenen. Had een opvallende snor en een van zijn tanden was van goud. Die poetste hij veelvuldig. Hij probeerde met veel bravoure indruk te maken op de vrouwen en bediende zich van een taal wat hij zelf Italiaans noemde. Dit tot grote hilariteit van de vrouwen alsook van zijn vrienden. Naast het maken van muziek was Ries ook een verwoed visser. Veel gevangen vis werd voor eigen consumptie gebruikt of verkocht aan derden. Op bijgaande foto staat Ries derde vanaf links. De foto is genomen tijdens een prijsuitreiking van de bejaardenvisclub. Voorzitter van deze club, H. Pleyer reikt een beker uit aan Mart de Bruin, naast hem Ries van Baaren en daarnaast Cor van Schoenveld.

Foto: Archief Henk ter Burg.