In the picture (8)

‘Alles voor een goed doel!’

Rhenen – De zorg voor de medemens loopt als een rode draad door het leven van Bea Kaper (72). Als 16-jarige koos ze ervoor om zorg te bieden aan jong en oud. Bea, die in Diepenheim werd geboren, zet zich ook na haar pensioen nog steeds in voor de medemens. Bea is onder meer al een fiks aantal jaren als vrijwilliger actief bij ‘Snuffelcorner’ in  Rhenen. Ze maakt deel uit van een grote groep vrijwilligers die allerhande spullen verkoopt. “Recyclen heet dat en dat alles voor een goed doel en wel om de medemens die het nodig heeft tot steun te zijn, en dat in de breedste zin van het woord”, laat Bea weten.

De ‘Snuffelcorner’ telt 2 locaties te weten: ‘De Hoeksteen’ in het K.E. Plantsoen en ’Uniek’ gevestigd aan de Nieuwe Veenendaalseweg. “Ik beheer in het K.E. Plantsoen ‘het hok’ waar alles wat mensen afstaan of afdanken in terecht komt. Daar wordt een en ander uitgezocht en de goede van de niet meer bruikbare spullen gescheiden. Wat we niet kunnen gebruiken gaat naar het stort en wat we wel goed achten wordt in de kringloopwinkels te koop aangeboden”, zo vertelt Bea

Doelen
Met de opbrengst steunt de ‘Snuffelcorner’ verschillende doelen. Daarover Bea Kaper: “we hebben in de afgelopen jaren talloze projecten financieel gesteund. Zo werd er geld geschonken aan een hospice in Amerongen, de Cunerakerk, kon met een bijdrage een nieuwe vleugel voor de ‘Ontmoetingskerk’ in Rhenen worden aangeschaft en ging er geld naar projecten voor kinderen in Gambia en in Chernobyl. Daarnaast wordt er steun gegeven aan de Rhenense diaconie. Alles voor een goed doel. Daar zet onze  grote groep van vrijwilligers zich wekelijks voor in”.

Heimerstein
‘Omzien naar de wereld. De medemens, die het hard nodig heeft proberen tot steun te zijn’, het is een motto dat Bea Kaper op het lijf geschreven is. Als 16-jarige verhuisde ze van haar geboorteplaats Diepenheim naar Rhenen om daar werk in de huishouding te verrichten. “Mijn ouders hadden een gemengde boerderij. Ik voelde er echter niets voor om in hun voetsporen te treden en koos een andere richting. Ik deed de Z-opleiding, voor het werken in de zwakzinnigenzorg en heb bij tal van instanties gewerkt. Om er maar een paar te noemen: bij de Hartenberg in Ede en Heimerstein in Rhenen”. Bea somt nog een aantal plaatsen op waar ze werkte met mensen met een beperking en daar de nodige ervaring opdeed.

Diaconie
Bea Kasper is ook actief als diaconaat. “Hier is er sprake van een samenwerking tussen De Cunerakerk en de Bethelkerk in Veenendaal. De steun die we aan de medemens geven gaat ook ver de gemeente- en landsgrenzen over. Ik ben inmiddels al 5 jaar actief als diaconaat en help onder meer ook bij het collecteren. Overal in de wereld is hulp geboden aan mensen in nood. Daar draag ik zo lang me gegeven is graag mijn steentje graag aan bij.’’

Beide winkels van de Snuffelcorner zijn geopend op zaterdag van 09.00 tot 12.00 uur).

Wie of wat hoort niet bij elkaar?
Haat en verdraagzaamheid.

Waar ben jij traditioneel in ?
Op zondag de kerk bezoeken

Wat vind jij een te zware kost?
Heel vet eten. Ik ben op de boerderij groot gebracht met het eten van vlees. Vet vlees dat op mijn bord lag te bewegen van het vet.

Wat zou gratis verstrekt moeten worden?
Gezondheidszorg. In ieder geval bepaalde medicijnen.

Wat wenst jij niet te delen?
Mijn diepste zielenroerselen.

Waar is het wachten op?
Op een vaccin om corona de wereld uit te helpen. En nog betere medicijnen tegen kanker. Vanwege de corona ging vorig jaar mijn vakantie naar de Noordpool niet door. En ik zie het er nog van komen dat ik de reis met mijn nicht Paula naar Alaska ook wel kan vergeten.   

Van welke historische gebeurtenis was jij graag persoonlijk getuige geweest?
Van de begrafenis van Koningin Wilhelmina in Delft. Niet ergens achterin in de rij, maar vooraan.

Waar kun jij niet van afblijven?
Melkchocolade en noten.

De meest sympathieke politicus?
Mark Rutte, die ook genoeg menselijke trekken heeft. Gert Jan Segers vind ik ook wel sympathiek, alsook minister Ollongren.

Wie kent jou het beste van iedereen?
Wijlen mijn man.

Hoe denk je dat anderen jou zien als ze jou voor het eerst ontmoeten?
Blijmoedig. Tenminste, ik hoop dat ik zo bij de mensen overkom.

Waar kijk jij naar uit?
Dat is natuurlijk een inkoppertje! Dat het coronavirus het land uit is. Dat ik gezond mag blijven. Als je alleen bent dan ben je toch kwetsbaar. Dat heb ik wel ervaren na mijn beenbreuk die ik opgelopen heb in een van onze kringloopwinkels. Mijn herstel heb ik voor een deel te danken aan de revalidatie in Tiel waar ik goede zorg kreeg. Daarnaast heb ik de nodige steun gekregen van een sociaal netwerk van mensen die ik in al die jaren heb leren kennen.

Foto: Henk Jansen.