In The Picture (4)

Jan Drost: ‘Ik word grootvader!!!!’

Rhenen – Tot tranen toe geroerd, of zoals hij het zelf verwoordde : “ik begon gewoon te brullen”, toen hij uit de lade van een kast in de huiskamer een wit stukje textiel tevoorschijn haalde wat een slabbetje bleek te zijn waarop te lezen stond dat hij en zijn vrouw Ria grootouders worden. ‘’Ik word grootvader’’, aldus een zichtbaar geraakte Jan Drost.

Jan Drost (59) is een geboren en getogen Rhenenaar, zoon van de bruin- en witgoedhandelaar. Zijn vader runde die zaak aan de Frederik van de Paltshof. Voor Jan geen zakenleven, met andere woorden, hij trad niet in de voetsporen van zijn vader. Dat deden ook zijn twee zussen niet. Voor zijn broodwinning en voor zijn gezin werkte Jan bij het DELM, vond na de aangekondigde verhuizing een baan op het Aanbiedingsstation van de gemeente Rhenen op Remmerden en is sinds een aantal jaar de hoofdbode op het gemeentehuis aan de Nieuwe Veenendaalseweg.

Sport en muziek
Voor Jan Drost vormden sport en muziek vele jaren de rode draden in zijn leven. “Ik voetbalde bij ‘De Opperboys’ waarmee ik in de wei trainde. Vervolgens werd ik lid van Candia’66. Speelde er zowel in het A2 als in het  A1-juniorenteam. Als A1-junior bleef het echter bij maar een aantal invalbeurten. Ik kwam vervolgens bij de Rhenense club in een laag seniorenteam terecht. Nadat ik mijn kruisband scheurde was het uit met het voetbal. Ik heb nog wel enige tijd de wedstrijden van zowel Candia’66 als het Achterbergse VVA vanaf de zijlijn gevolgd maar dat doe ik al enige tijd niet meer”, zegt Jan.

Slagwerker
Muziek maakte een groot deel van Jan zijn leven uit. Daarover de Rhenenaar zelf: “Ik ben 40 jaar lid geweest van de Rhenense muziekvereniging ‘Ons Genoegen’ en heb er 38 jaar als slagwerker gespeeld, een mooie tijd. De muziekvereniging is inmiddels een ‘zittende vereniging’ geworden. Met andere woorden, ze spelen niet meer op straat zoals dat nog wel het geval is bij OBK”. Jan Drost is lid van de Historische Vereniging Oudheidkamer Rhenen en omstreken (HVOR). Jan:’’ Ik mag graag in de geschiedenis van de gemeente Rhenen duiken. Vooral in die van de jaren ’60, de jaren waarin ik opgroeide. Aan de hoofdbode in het gemeentehuis van Rhenen stelden we in deze rubriek ook een aantal niet alledaagse vragen en daar gaf hij de volgende antwoorden op:                   

Wat doe jij het liefst alleen?
Tot drie keer per week op de crosstrainer staan om mijn conditie op peil te houden. En naar het voetbalprogramma Veronica Inside kijken.

Wat mag weg uit Rhenen?
Dat vieze appartementencomplex aan de Kuilweg.

Welke verantwoordelijkheid kun jij niet aan?
Ik zou bijvoorbeeld geen beslissingen kunnen nemen voor een grote groep van mensen, want je kunt het immers niet iedereen naar de zin maken of te vriend houden.

Waarin ben jij een gewoontedier?
Ik hoef zo nodig niet een paar weken op vakantie. Op de zaterdag wil ik gewoon ook mijn eigen ding doen, zoals in de tuin bezig zijn.

Wat vind je het mooiste voetbalshirt?
Dat van Ajax natuurlijk en met het Feyenoordshirt op een goede tweede plaats.

Wat was je grootste miskoop ooit?
Dat is een auto geweest, die bleek achteraf verrot te zijn.

Hoe ga jij met de coronaproblematiek om?
Ben daar zelf wel wat nuchter in. Maar ik snap de angst van oudere mensen, vooral ook de eenzame mensen en zij die chronisch ziek zijn.

Hoe ziet jouw favoriete tv-avond eruit?
Eerst het programma BinnensteBuiten op NPO2 en dan Veronica Inside. Daarna pak ik de tablet en smeer vervolgens alvast de boterhammen voor de volgende morgen. Trouwens over Veronica Inside gesproken, ik ben daar twee keer live bij een uitzending geweest. Ging er op de foto met mijn voetbalidool Jan Boskamp, de oud speler van Feyenoord en voetbaltrainer en bij Veronica Inside een van de voetbalanalisten.   

Noem één ding wat mensen niet nog niet wisten van jou?
Ik vind dat ik een open boek ben, maar misschien weten ze niet dat ik gevoelig van aard ben.

Het mooiste muziekinstrument?
De schuiftrombone. Ik heb er als lid van ‘Ons Genoegen’ een paar keer op gespeeld, maar daar is het bij gebleven. De panfluit vind ik ook een mooi instrument.

Met wie heb jij nog een appeltje te schillen?
Met die jongen die me het ‘groene’ gevonden stenen ei, tijdens de jaarlijkse paaseierenwedstrijd van de Rhenense Middenstands Centrale (RMC) in de Veerwei, afhandig maakte. Een ei dat maar liefst 24 eetbare eieren waard was. Of die jongen dat nog weet?

Naar welk land ga je pertinent niet op vakantie?
Naar China. Als ik Chinees wil eten dan ga ik wel naar de plaatselijke Chinees.

Foto: Jan van den Brink.